Κάτι θα πρέπει να κάνει ο Δήμος Μυτιλήνης για τους πλαστικούς κάδους που όποτε έχουμε βροχή γίνονται... “φτερό στον άνεμο”. Το πρόβλημα ξεκίνησε από την περίοδο που η προηγούμενη Δημοτική Aρχή του Άρη Χατζηκομνηνού προχώρησε στην αντικατάσταση των μεταλλικών κάδων απορριμμάτων με πλαστικούς. Kι από τότε... “τους πήρε και τους σήκωσε”
TO ANEKΔOTO THΣ HMEPAΣ 08.02.2010 Ο Γιάννης, ο αγρότης, πάει στο σπίτι του φίλου του Μιχάλη, του κτηνοτρόφου. Κοντά στην είσοδο πρόσεξε ένα τεράστιο γουρούνι με ξύλινο πόδι. Τον έτρωγε η περιέργεια και δεν άντεξε. - «Ρε Μιχάλη, τι έπαθε το γουρούνι κι έχει ξύλινο πόδι;», ρώτησε. - «Α, πρόκειται για πολύ εξαιρετικό ζώο. Κάποτε που μου επιτέθηκε μια αρκούδα, τρέχει το γουρούνι, μπαίνει στη μέση, σπρώχνει την αρκούδα μακριά, και στην κυριολεξία μου έσωσε τη ζωή». - «Κατάλαβα», λέει ο Γιάννης. «Η αρκούδα του έφαγε το πόδι και του βάλατε ξύλινο». - «Όχι, μωρέ. Τίποτα δεν έπαθε το γουρούνι». - «Ε και πώς το ‘παθε και έχει ξύλινο πόδι;», επιμένει ο Γιάννης. - «Θυμάσαι τότε που πιάσαμε φωτιά; Ε, το γουρούνι άρχισε να γρυλίζει, σαν να το σφάζαμε και μας ξύπνησε όλους. Δεν είχαμε προλάβει να βγούμε απ’ το σπίτι και έπεσε η στέγη. Μας έσωσε σου λέω. Και δεν ήταν μόνο αυτό, αλλά έβγαλε και τα άλλα ζώα απ’ το μαντρί και τα οδήγησε σε ασφαλή τόπο. Τέτοιο ζωντανό!...». - «Τότε του κάηκε το πόδι;», ρωτάει ο Γιάννης. - «Όχι μωρέ! Τίποτα δεν έπαθε το γουρούνι! Άσε το άλλο, τότε που το τρακτέρ μου χτύπησε σ’ ένα βράχο και αναποδογύρισε κάτω στην πλαγιά και έπεσε στη λίμνη. Εγώ είχα χάσει τις αισθήσεις μου. Θα πνιγόμουνα στα σίγουρα, αν δεν είχε βουτήξει το γουρούνι να με βγάλει». - «Ε, τότε θα τραυματίστηκε κι έχασε το πόδι του!», συμπεραίνει ο Γιάννης. - «Όχι μωρέ. Τίποτα δεν έπαθε το γουρούνι!». - «Ε, τότε τι διάολο έπαθε κι έμεινε ανάπηρο;», έχασε την υπομονή του ο Γιάννης. - «Μα δεν το βλέπεις; Ένα γουρούνι σαν κι αυτό δεν μπορείς να το φας με τη μία...».!!!